Vandaag was de dag. De dag van de twee grote finale wedstrijden van het WK onderwaterhockey hier in Engeland. Als eerst was vandaag de dames finale tussen Australië en Canada. Canada was de grote favoriet omdat ze dit hele toernooi alle weedstrijd gewonnen hadden. Maar het was toch Australië die na een achterstand terug kwam en er met het goud van de dames vandoor ging. Direct na deze wedstrijd was de beurt aan onze heren voor hun finale tussen tegen Nieuw-Zeeland. Wat me opviel was dat onze mannen heel laat in het zwembad waren. De Nieuw-Zeelanders hadden al een ruim half uur ingezwommen toen de Nederlanders pas een kwartier voor de wedstrijd onder luid gejuich van het Oranje publiek het zwembad betraden. Zoals bij elke finale klonken eerste de twee volksliederen van Nederland en Nieuw-Zeeland. Toen de wedstrijd net begonnen was maakte Bart een beetje een gestreste indruk, alsof of hij wat zocht. Het bleek wat shampoo te zijn om zijn bril even goed vetvrij te maken zodat die niet steeds besloeg. Gelukkig was Jimmy daar om hem dit nog even snel aan te geven. De eerste 4 minuten van de wedstrijd is het Oranje die het spel bepaald. Al in de eerste minuut komt de puck in het doelgebied van de Kiwi's. Maar we krijgen helaas een vrije puck tegen waardoor deze aanval meteen weer was afgelopen. Maar dan, na zo'n 7 minuten spelen krijgen we een vrije puck tegen vlak voor onze doelbak. En de Nieuw-Zeelanders scoren daar meteen uit. En binnen een minuut scoren ze de tweede goal. Maar weer binnen de minuut na deze tweede goal is het Joris die de puck op heel fraai aangeven van Pim in de bak van de Kiwi's rost. Vijf minuten voor de rust is het dezelfde Joris die als eerste Nederlander van deze wedstrijd naar de strafbank moet. En weer krijgen we een vrije puck tegen vlak voor onze bak. En weer scoort Nieuw-Zeeland hieruit. Oranje vraagt meteen een time-out aan met nog 4 minuten te gaan in deze eerste helft en een achterstand van 3-1. Drie en een halve minuut later zijn het de Kiwi's die een time-out aanvragen. In deze helft wordt er vervolgens niet meer gescoord maar moet nog wel Sandor in de laatste 10 seconden naar de strafbank.

Na slechts 30 seconden te hebben gespeeld in de tweede helft is het de Nieuw-Zeelander Richard Maxwall die Sandor gezelschap komt houden op de strafbank. Een minuut later gaat de puck over de lip van de doelbak van de Nieuw-Zeelanders maar is het helaas dus geen goal. Vervolgens moet Bart ook naar de strafbank. Dertig seconden later ligt de puck voor de vierde keer in onze doelbak. Maar na bijna 8 minuten spelen in de tweede helft is het weer Joris die zijn tweede goal van deze wedstrijd op zijn naam zet. Het staat nu dus 4-2. Nederland vraagt meteen een time-out aan. Zouden we dan toch nog terug gaan komen? Net als de Australische dames een half uurtje eerder deden in hun finale wedstrijd tegen Canada? Maar dan wordt er afgefloten voor een foutieve wissel van Oranje. Wouter moet hiervoor 1 minuut naar de strafbank. Dertig seconden later scoren de Kiwi's echter weer zodat de stand op 5-2 komt in hun voordeel. Dan moet er weer een Nieuw-Zeelander naar de stafbank. En 50 seconden later maken de Kiwi's nog een overtreding waardoor er nog een Nieuw-Zeelander naar de strafbank moet en we ook een penalty mee krijgen. Robert-Jan scoort hieruit en lijken we dus een beetje terug te komen. Want de stand was nu immers 5-3 en er zaten twee Kiwi's op de kant. Maar uit deze 6 tegen 4 situatie weten onze mannen helaas niet te scoren. Ook even later niet wanneer er weer een Kiwi naar de kant moet en het dus weer even 6 tegen 4 is in het water. Een minuut voor tijd moet Joris voor 2 minuten naar de strafbank voor gloving. De laatste 55 seconden van de wedstrijd wordt er dus 5 tegen 5 gespeeld maar er wordt niet meer gescoord.

En zo eindigde deze finale in een 5-3 overwinning voor Nieuw-Zeeland en is het dus een zilver in plaats van een gouden plak wat de mannen een uurtje later tijdens de prijsuitreiking in ontvangst nemen. Toch een hele fraaie prestatie natuurlijk. Want de afgelopen twee WK's kwam Nederland immers niet verder dan een vierde plek. Maarja, de hoop was natuurlijk voor goud. Maar de Nieuw-Zeelanders waren deze keer gewoon beter dan de Nederlanders. Een terechte wereld kampioen dus in mijn ogen. En hiermee eindigt ook mijn verslaglegging van de wedstrijden hier op dit WK vanuit Engeland. Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben. En toch ook een beetje via mijn verhaaltjes de spanning hebben kunnen proeven die hier bij elke wedstrijd van Oranje te voelen was.

Wellicht tot het volgend WK?

Groetjes,

Edgar Donkervliet    

Vandaag de laatste wedstrijd van onze dames hier op het WK. Het was de wedstrijd om de zevende of achtste plaats tegen Colombia. In een eerder treffen hier op dit WK, tijdens de poule wedstrijden, wonnen de Colombiaanse dames met 3-1. De wedstrijd begint met een lange aanval van de Colombianen voor onze goal. Maar er volgt geen doelpunt. Dan de eerste overtreding van de wedstrijd. De Colombianen krijgen een vrije puck mee. Maar hier uit volgt weer geen goal. Na 5 minuten spelen vraagt Pel een time-out aan voor Nederland. Even later gaat het wisselen bij de Colombiaanse dames niet helemaal zoals het hoort en fluit de hoofdscheidsrechter af voor een foute wissel. Een van de Colombiaanse dames moet hier voor naar de strafbank. Dan volgt er een fraaie aanval van Oranje en de puck komt in het doelgebied van de Colombianen. De Colombiaanse dames maken een overtreding bij het uitverdedigen en Oranje krijgt een vrije puck mee. Na hervatting van het spel volgt er als snel nog een vrije puck voor Oranje. Dan wordt er te vroeg ingezwommen door een Colombiaanse dame en krijgt Oranje weer een vrije puck mee. Waar blijft toch die penalty denk ik bij mezelf. En ja hoor, nog geen 10 seconden later was die er dan eindelijk. Een penalty voor Oranje! Wendy en Maryvonne nemen zoals altijd weer de penalty. Als de dames onderwater verdwijnen is het muis stil in het zwembad. Het duurt lang. Heel lang. Zelfs heel erg lang en er volgt maar geen signaal van de scheidsrechters dat de puck in de doelbak is beland. Het zou toch niet hè? En ja hoor, de captain van het Colombiaanse team (Natalia Perez Doncell) weet de strafpuck te stoppen en hem buiten de 5 meter lijn van de doelbak te zwemmen. Het is dus geen goal. De Oranje fans kijken verbaasd naar de herhaling op de tv waar de onderwaterbeelden ook op te volgen zijn vanaf de tribune. Maar ook in de herhaling gaat de puck er echt niet in. De Colombiaanse coach vraagt direct een time-out aan. Er resten nog 5 minuten speeltijd in deze eerste helft en het staat nog steeds 0-0. Opnieuw is er een mooie aanval van Oranje en we krijgen weer een puck mee vlak voor de goal van de Colombianen. Vervolgens krijgen we nog een vrije puck mee wegens een overtreding van de Colombianen. Maar de puck wil maar niet in de goal. Dan moet Marloes voor 2 minuten naar de strafbank. Deze 'speler meer situatie in het water' buiten de Colombiaanse dames helaas meteen goed uit en ze scoren 1 minuut voor de rust nog net hun eerste goal. Met de stand van 1- 0 in het voordeel voor de Colombianen gaan we dus de rust in.

Na de rust zijn het meteen weer de Colombianen die het initiatief nemen met een aanval voor onze doelbak. We krijgen vervolgens een puck tegen vlak voor onze bak. En daarna nog eentje in voor een overtreding van een van onze dames. Maar er volgt geen goal. Marloes komt bij de wisselplek boven en roept: 'Ik werd gewoon in mijn zij gegrepen!'. Het lijkt er vanaf nu dus steeds ruiger aan toe te gaan onderwater. Een paar seconden later moet de captain van Colombia, die eerder de penalty van Wendy en Maryvonne wist te stoppen, naar de strafbank. Colombia vraagt direct een time-out aan. Na de time-out is er meteen weer een kans voor Oranje. We krijgen een vrije puck mee vlak voor de bak van Colombia. Maar helaas weten onze dames hier niet uit te scoren. Dan is het Nederland die een time-out aanvraagt. Een paar seconden na de time-out komt Joliene boven in het wisselvak en roept: 'Ik wordt iedere keer terug getrokken aan mijn vinnen!'. Maarja, zolang de scheidsrechters het niet zien is hier niets aan te doen. Vervolgens moet de nummer 5 van Colombia naar de strafbank. Het is nu dus 5 tegen 6 in het water met nog maar 2,5 minuten speeltijd op de klok. En ja hoor, daar is dan eindelijk de eerste treffer en de gelijkmaker van Oranje. Het is Armande die deze belangrijke goal voor Oranje maakt door de puck hard in de doelbak van de Colombianen te rammen en hiermee haar vijfde WK goal op haar naam zet. De Oranje supporters gaan volledig uit hun dak. Met nog twee minuten zuivere speeltijd te gaan weet Oranje weer de puck vlak voor de doelbak van de Colombianen te krijgen. Weer krijgen we een puck mee. Zou het dan nu gebeuren? Er word opnieuw een overtreding gemaakt door de Colombianen. Ik denk penalty! En ja hoor, de Colombiaanse moet naar de strafbank en we krijgen weer een penalty mee. Met nog maar 56 seconden speeltijd op de klok. Het is weer de captain van de Colombiaanse die klaar gaat liggen om de penalty te verdedigen. Zou het Wendy en Maryvonne nu wel lukken? De dames verdwijnen onderwater. Het blijft weer lang stil. Dit voorspelt niet veel goeds. En ja hoor, de Colombiaanse weet weer de penalty te stoppen. Nu zijn het de Colombiaanse supporters die uit hun dak gaan. Tja, tot tweemaal toe een penalty op een WK weten te stoppen van een regerend wereld kampioene is natuurlijk niet niets. Dan is er duidelijk wat onenigheid en komt het een paar seconden voor het einde van de twee helft zelfs tot een klein handgemeen tussen twee speelsters. Het resultaat is dat zowel een speelster van Oranje als een speelster van Colombia naar de strafbank mogen. Echter de Colombiaanse krijgt twee minuten en Joliene maarliefst 5 minuten.

De reguliere twee maal 15 minuten speeltijd zijn dus nu voorbij en het staat nog steeds 1-1. Dat wordt dus een verlenging van twee maal 5 minuten. En dat met een straftijd van 5 minuten van Joliene betekent dat dus ruim drie minuten van de eerste helft van de verlening met 1 dame minder in het water spelen. En na twee minuten gespeeld te hebben in de eerste helft van de verlening moet Cora ook nog eens voor 1 minuut naar de strafbank. En spelen we dus nu met 4 tegen 6. Maar de resterende vier Oranje dames in het water weten de goal toch dicht te houden tot het verlossende eindsignaal van de eerste helft van de verlening. In de tweede helft van de verlening, die reeds na 1 minuut al weer startte, mag Joliene gelukkig meteen weer het water in en spelen we dus weer gewoon 6 tegen 6. De puck komt nog een paar keer heel dicht in de buurt van onze doelbak maar er wordt niet meer gescoord. Dan is ook de verlenging voorbij en gaan we dus in de 'overtime' (extra tijd) tijd spelen om de Golden Goal. Maar helaas zijn het de Colombiaanse met het meeste geluk. Ze weten de puck dus als eerste in onze doelbak krijgen. We verliezen deze super spannende en voor de dames letterlijk en figuurlijk slopende wedstrijd dus net met 2-1. Na de wedstrijd zijn onze dames natuurlijk zeer teleurgesteld. Er vloeien heel begrijpelijk wat tranen. En ja, om maar in de mooie woorden van Wendy van eerder in dit toernooi te blijven: 'Ook dit is WK Hockey natuurlijk'. Met het verliezen van deze laatste wedstrijd slepen de dames dus de achtste plek binnen op dit WK. Het toernooi is nu voor hen voorbij. Wat nu nog rest voor Oranje is de spannende finale van de heren morgen om 12:00 uur Nederlandse tijd.

Vandaag weer twee wedstrijden. Vanochtend hier om 11:00 (lokale tijd) eerst de wedstrijd van onze dames tegen Zuid-Afrika. Dit was de zogenaamde tweede ronde voor de verliezers van de kwartfinales van gisteren. De wedstrijd was nog geen minuut oud of de eerste overtreding werd al weer gezien door de scheidsrechters. Oranje krijgt een vrije puck tegen vlak voor onze eigen doelbak. Deze werd echter keurig uitverdedigd en de dames weten er nog een vrije puck mee uit te slepen ook. De aanval van Oranje zet door en we krijgen nog een vrije puck. Maar nu op ongeveer het midden van het speelveld. Dan komen we vlakbij de doelbak van de Zuid-Afrikanen. Maar we krijgen helaas een vrije puck tegen voor gloving door Anita. Die hoofdschuddend duidelijk laat merken dat ze het hier totaal niet mee eens is. Dan is er een time-out voor Zuid-Afrika. De eerste goal valt pas in de achtste minuut van de eerste helft. Maar helaas is die wel voor Zuid-Afrika. En staan we dus met 1-0 achter. Drie minuten later is het weer raak voor Zuid-Afrika. De coach van de dames vraagt meteen een time-out aan. De secondes van de eerste tellen af terwijl er weer een aanval van de Zuid-Afrikanen voor onze doelbak bezig is. Maar gelukkig gaat de zoemer en gaan we met een 2-0 tussenstand voor Zuid-Afrika de rust in.

Tijdens de rust kijk ik, na het verplaatsen van al onze spulletjes naar het wisselvak aan de andere kant van het bad, eens goed naar de tribune. Op de tribune zie ik steeds meer bekende gezichten. Een van de nieuwe gezichten die ik zie zitten is onze directeur van het bondsbureau Arjan de Vries. Maar dan roept de scheidsrechter '30 seconds' en is mijn aandacht weer volledig bij de dames. Reeds na 2,5 minuut spelen in de tweede helft scoren de Zuid-Afrikanen hun derde doelpunt. Direct gevolgd door een time-out van Nederland. Nog binnen een minuut zit ook de vierde treffer van Zuid-Afrika in onze doelbak. Nu is het Zuid-Afrika die een time-out aanvraagt. Met zo'n kleine 6 minuten op de klok lijken de dames de concentratie een beetje te verliezen. Het wisselen verloopt namelijk niet meer zo soepeltjes en soms liggen er voor een paar seconden 5 wisselspelers in het wisselvak in plaats van vier. Drie minuten voor tijd moet de eerste speler van de wedstrijd naar de strafbank. Het is de nummer 12 van Zuid-Afrika. De captain Noreen Hartman. Dan beland de puck opnieuw in de doelbak van Oranje. Maar er volgt een scheidsrechters time-out. Na overleg tussen de scheidsrechters wordt de goal van Zuid-Afrika afgekeurd en eindigt de wedstrijd toch in 5-0 voor Zuid-Afrika. Wat nu rest voor onze dames is een wedstrijd om de plaatsen zeven en acht. Deze zal morgen gespeeld worden tegen Colombia.

Om 14:00 uur, lokale tijd hier, stond de halve finale tussen onze mannen en de mannen van Frankrijk op het spelschema. Maar reeds voor 13:00 uur waren onze mannen in zwemkleding aan de rand van het 'inzwembad' naast het wedstrijdbad te vinden. Wat volgde was een zeer uitgebreide en gedegen voorbereiding onder leiding van Cas. Aan de andere kant van het inzwembad kwamen even later ook de Fransen staan. Ook deze volgde een geheel eigen, en totaal andere, voorbereiding voor de wedstrijd. Een van de dingen die ik de Fransen zag doen tijdens hun warming-up was knie heffen op de plaats met de adem ingehouden. Dit ging er best fanatiek aan toe. En aan de andere kant van het bad lagen de Nederlanders languit op de grond met gepaste muziek zich vooral mentaal voor te bereiden op deze alles beslissende wedstrijd. Winnen betekende namelijk in de Finale tegen Nieuw Zeeland voor goud spelen. En verliezen betekende tegen Australië spelen in de troostfinale voor brons. Onze mannen betraden vervolgens onder luid gejuich van de vele supporters op de tribune het water. Nu waren nog veel meer fans uit Nederland op de tribune te vinden. De zoemer gaat en de wedstrijd ging van start. Na 1,5 minuut spelen is Hans de eerste speler die naar de strafbank moet. Dan volgt er een snelle aanval van de Fransen en komt de puck akelig dicht in de buurt van onze doelbak. De Fransen maken echter een overtreding (gloving) waardoor ze de puck tegen krijgen. Hiermee is de aanval van de Fransen meteen ten einde en neemt Oranje de aanval over. De puck komt in het doelgebied van de Fransen. Na een schot op doel wordt deze echter over de lip van de doelbak van de Fransen uitverdedigd naar de hoek. Dit gebeurt volgens de scheidsrechters echter niet helemaal reglementair want direct na deze actie moet de nummer 3 van Frankrijk naar de strafbank. De coach van de Fransen (Thomas De Trebons, allias Tomma) vraagt direct een time out aan. Nog geen 30 seconden na deze time-out scoort Hans de eerste treffer van Nederland en staat de Oranje tribune geheel op zijn kop. Het is een lawaai vanjewelste. En niet alleen de Nederlandse juichen. Ook de Belgen maar vooral onze Colombiaanse vrienden zorgen voor een hoop herrie. Twee minuten later krijgen we een vrije puck mee vlak voor de Franse doelbak. In het duel wat volgt ziet de scheidsrechter echter een overtreding van Joris en moet hij naar de strafbank voor het vasthouden van een tegenstander. Maar dit weerhoudt onze mannen er niet van om weer te scoren. Onze topscoorder Jolyon geeft een fraai schot op de bak die net over de stick van de Franse verdediger vliegt en met een harde knal in de doelbak landt. Het publiek juicht nog harder dan bij de eerste Nederlandse goal. Dan is er weer een vrije puck voor Nederland vlak voor de doelbak van de Fransen. Deze keert duurt het wat langer, maar de puck belandt uiteindelijk toch weer in de doelbak van de Fransen na een fraaie 'buffel-actie' van onze eigen buffel Frans. Een paar seconden voor het einde van de eerste helft moet Pim naar de strafbank.

In de rust spreekt Cas zijn mannen toe. 'Ik wil geen enkele tegengoal zien! We geven dit niet weer uit handen!'. Bij het hervatten van de tweede helft zit Pim natuurlijk nog even op de kant. Maar die krijgt als snel gezelschap van een Fransman. Vervolgens moet Hans ook weer naar de kant. En dat net terwijl de Fransman net weer terug in het water mocht. Nu speelde we dus even met een man minder in het water. We krijgen een puck tegen vlak voor onze doelbak en ik voel de bui al aankomen. En ja hoor, de Fransen scoren hun eerste tegengoal. En een paar minuten is het weer raak. De puck beland voor de tweede keer in onze doelbak. Maar de scheidrechters geven nog geen goal aan. Er volgt een scheidsrechters time-out. Na overleg wordt het doelpunt nog niet gegeven maar wel een penalty in het voordeel van de Fransen. Zoals altijd is Robert-Jan degene die gaat proberen om de penalty te stoppen. En dat lukt hem nog ook! Wat een super actie van Robert-Jan. Hij weet het schot van de Franse spits te vangen en de puck tussen de twee Franse aanvallers door naar buiten weg te werken. Het publiek wordt echt helemaal gek. We blijven dus voorstaan met 3-1 door deze prachtige redding van Robert-Jan. Dan moet Hans voor de derde keer naar de strafbank. Hij voelt zich deze wedstrijd wel thuis daar om die strafbank geloof ik. Vijf minuten voor het einde van de wedstrijd vragen de Fransen weer een time-out aan. Ieder team heeft namelijk per speelhelft recht op 1 time-out. Na deze time-out scoren de Fransen vrij snel. Het wordt dus 3-2. We gaan dit toch niet uit handen geven hè? Het wordt nu heel spannend. En dan moet Sandor ook nog eens naar de kant. En spelen we dus weer even met 5 tegen 6. Dan breekt de grootste speler van Frankrijk (Loic Horvais, allias Louis) uit en zwemt recht op de bak af. Oh nee toch? Maar dan is daar gelukkig nog Robert-Jan die de puck heel behendig van hem weet af te pakken en deze voor de doelbak langs naar de linker achter speler weet te schieten. Deze weet de puck goed aan te nemen en brengt de puck weer veilig ver weg van onze doelbak. Een minuut later gaat de verlossende zoemer die aangeeft dat de speeltijd voorbij is. En we hebben het gered! We zitten in de finale van het WK! Wat een spannende wedstrijd was dat weer zeg. Dat belooft nog wat voor de finale! Want dan gaan we natuurlijk voor GOUD! Maar dat is pas zaterdag. De mannen hebben nu eerst nog een lekker dagje verdiende rust. Tot morgen.

Vandaag slechts 1 wedstrijd voor Oranje. En wel de eerste playoffs wedstrijd van de dames tegen de nummer 1 na de poule wedstrijden Canada. De winnaar van deze wedstrijd gaat door om te spelen voor de plekken 1 t/m 4 en voor de verliezer rest louter de wedstrijden om de plekken 5 t/m 8. Omdat onze Milou nog maar net waterdicht is door de snee in haar neusvleugel blijft zo nog even bovenwater en spelen de dames dus met slechts 9 speelsters. Marloes, Armande en Wendy speelden deze wedstrijd zonder wissel. Maar omdat Armande niet helemaal fit was, ze had de avond ervoor namelijk wat last van der maag en had hierdoor niet optimaal geslapen, krijgt ze in de tweede helft wel een wissel. Als de wedstrijd begint scoren de Canadezen al heel snel na slechts 40 seconden speeltijd. Verder zijn de Canadese dames allemaal individueel heel sterk aan de puck en zijn hun spitsen echt super snel bij de start. Bijna elke startpuck is voor de Canadese spitsen. Maar toch weten onze dames na het snelle doelpunt van de Canadezen de bak 5 minuten lang goed dicht te houden. Ook wanneer Armande voor 2 minuten naar de strafbank moet weet Oranje tegendoelpunten te voorkomen. Met nog 7 minuten tot de rust vraagt Pel een time-out aan voor Nederland. De dames blijven goed verdedigen maar tot echt aanvallen komt het helaas maar niet. De Canadezen lukt dit echter wel en ze krijgen zelfs een vrije puck mee vlak voor onze doelbak. Hieruit scoort Canada gelijk en komt de stand hiermee op 2- 0 in hun voordeel. En dan komt er toch een mooie aanval van Oranje. De puck komt zelfs tot in het doelgebied maar er wordt helaas afgefloten door de scheidsrechters. We krijgen de puck tegen en de aanval is hiermee voorbij. De Canadezen nemen het initiatief van de wedstrijd meteen weer over. Voor de rust moet Joliene voor 1 minuut naar de strafbank en scoren de Canadezen hun derde doelpunt. Met de tussenstand van 3- 0 in het voordeel van Canada gaan we dus de rust in.

Het begin van de twee helft is bijna identiek aan het begin van de eerste helft. Weer scoren de Canadezen binnen de minuut en staat het dus 4-0. Vervolgens volgen er weer ruim 5 minuten waarin er niet gescoord wordt. Maar dus wel heel hard gewerkt wordt door onze dames om de bak dicht te houden. Tot dat Wendy samen met een Canadese dame bij de scheidsrechters wordt geroepen. Er is wat woorden wisseling tussen de spelers en de scheidsrechters. Uiteindelijk krijgt Oranje een vrije puck mee. Na 8 minuten spelen in de twee helft scoren de Canadezen opnieuw en wordt het 5-0. Nu lijken onze dames gebroken te zijn. Echter krijgen de Canadezen de doelpunten niet zo maar. Bij de eerst volgende hele fraaie opgezette aanval van Canada weet Wendy de puck toch nog op het laatste moment over de lip uit te verdedigen naar de hoek. Een hele fraaie actie Wendy! Vijf minuten voor het einde van de wedstrijd vraagt Oranje nog een time-out aan. De tijd wordt hoofdzakelijk gebruikt om even bij te komen en wat te drinken. Na de time-out moet als eerste een Canadese dame op de kant die snel gevolgd wordt door Armande. Nu is het dus even 5 tegen 5 in het water. Uit deze situatie scoren de Canadezen de 6-0. Even later moet Wendy ook naar de kant voor gloving. En direct hierna scoren de Canadezen meteen de 7-0. Wendy roept nog 'Kom op meiden' vanaf de stafbank maar het mag helaas niet meer helpen. Twintig seconden voor het einde scoren de Canadezen zelf nog een keer en komt de eindstand dus op 0- 8 in het voordeel van Canada. De kans op goud is hiermee definitief verspeeld voor de dames. Wat rest zijn twee spannende wedstrijden voor maximaal de vijfde plek. De eerste hiervan is al morgen om 12:00 uur (Nederlandse tijd) tegen Zuid-Afrika. Verder zwom Milou vanavond na alle wedstrijden hier nog even in het zwembad samen met Armande wat baantjes om te zien of het weer ging met haar neus. En dat ging weer prima. Dus wellicht kan ze morgen wel weer gewoon meespelen? We zullen het morgen zien. Tot dan.

Vandaag dan de eerste wedstrijd van de playoffs voor de onze mannen. Vanaf nu gaat het echte werk beginnen. Nu kan er geen enkele wedstrijd meer verloren worden als we de beker mee naar huis willen nemen. Vandaag was dus de zogenaamde kwart finale tegen Canada. Ruim voor de wedstrijd was het oranje vak achter het speelveld al aardig gevuld. Hier troffen we echter ook Frans aan die deze wedstrijd dus niet meespeelden. Ook tussen het publiek treffen we het zoontje van onze topscoorder op dit moment bij de Nederlandse mannen Jolyon. Die is ook helemaal in het oranje gestoken door zijn moeder Inge om zijn pappa zo goed mogelijk aan te moedigen. In het water zien we verder iedereen weer gewoon op zijn eigen plekje. Dus lijkt Oranje dus weer op volle kracht te zijn. De wedstrijd begint niet echt voorspoedig voor onze Bart. Die mag als eerste naar de strafbank. Al snel krijgt hij gezelschap van een Canadees. En dan scoren de Canadezen. We staan met 1-0 achter. Maar al snel maakt Robert-Jan, na een hele fraaie beweging, de gelijkmaker. Direct hierna vraagt Canada een time-out aan. Cas (de coach van de Oranje mannen) vraagt nog even aan zijn mannen of iedereen nu echt wakker is, zodat we vanaf nu gewoon kunnen gaan hockeyen in plaats van liggen slapen. En wakker geworden zijn de mannen, want binnen de minuut ligt de puck weer bijna in de doelbak van de Canadezen. Maar ons schot op de bak wordt gevangen door de Canadese verdediger met zijn arm. Tja, en dat mag natuurlijk niet, dus kennen de scheidsrechters meteen een penaltygoal toe aan Nederland. Verder scheen Sandor ook een flinke aanvaring met een Canadees te hebben gehad want zijn brilbandje is er van gesprongen. Op de wisselplek repareert hij snel zijn masker zodat hij weer snel het water in kan. De Canadezen scoren 1,5 minuut voor de rust nog een tegen doelpunt waardoor we met een 2-2 tussenstand de rust in gaan.

Na de rust is het dezelfde Sandor die het de eerste goal van de tweede helft scoort. Even later beland de puck weer in de doelbak van de Canadezen. Maar deze goal wordt afgekeurd door de scheidsrechters wegens 'gloving'. Dit is het spelen van de puck met de handschoen in plaats van met de stick. Maar even later schuift Benny de puck wel op een legale wijze in de doelbak van Canada en staat het 4- 2 in het voordeel van Nederland. Vervolgens moeten achter elkaar, maar gelukkig niet tegelijkertijd, Hans, Sandor en Joris op de kant. Waardoor we dus een tijdje met een vijf man in plaats van 6 moeten spelen. En dit breekt Oranje op. De Canadezen scoren uit deze man meer situatie een goal. Maar gelukkig staan we nog steeds voor met 4-3. Maar dat verandert als de Canadezen nog een keer scoren met een fraai schot over de stick van Robert-Jan heen direct in de doelbak. En weg is onze voorsprong. Want nu stond het dus weer gelijk met 4-4. En dat met nog maar 2 minuten op de klok. Weer komt de puck akelig dicht in de buurt van de Nederlandse doelbak. Maar gelukkig weet Robert-Jan de puck heel behendig over de lip van de bak uit te verdedigen naar de hoek. Het publiek houdt het bijna niet meer van de spanning. De seconden tellen af. Er wordt echter niet meer gescoord en staat het na 30 minuten spelen dus 4-4. Dus dat wordt een verlenging.

Bij een verlenging worden er twee extra helften geheel uitgespeeld van ieder 5 minuten met slechts 1 minuut rust hier tussen. Dit om de beide team tijd te geven om te wisselen van helft. De eerste helft van de verlenging begint al meteen goed voor Oranje met een fraaie schijnbeweging van de aanvoerder Robert-Jan gevolgd door een ver en hoog schot op de bak. Maar die wordt gevangen door de Canadese verdediging. Het publiek houdt zijn adem in. Maar gelukkig scoort Robert-Jan zelf als nog in de rebound van zijn eigen schot. Vervolgens speelt Benny, volgens de scheidsrechters, opnieuw de puck met mijn handschoen in plaats van met zijn stick. Hij krijgt hiervoor 1 minuut straf op de strafbank. De eerste helft van de verlenging eindigt en we staan dus voor met 5-4. De tweede helft van de verlenging begint ook weer goed en de puck lijkt de achterwand van de doelbak van de Canadezen te hebben geraakt. De scheidsrechters denken daar echter anders over en geven het doelpunt niet. Maar gelukkig lukt het Oranje een paar minuten later wel en wordt onze voorspring vergroot naar 6 - 4. Wat daarna volgde was wel een beetje komisch. In de laatste twee minuten van de verlenging moesten maarliefst 4 Canadezen achter elkaar naar de strafbank. En tegelijkertijd zaten daar ook Jolyon, Joris en Robert-Jan! Het was er dus best druk te noemen.
Heel anders dan op dat moment in het water. Er lagen op een gegeven moment dus meer scheidsrechters in het water (want op dit WK wordt met drie waterscheidsrechters gewerkt) dan Canadese spelers! Er wordt echter niet meer gescoord en deze spannende en slopende wedstrijd eindig in de eindstand van 6- 4 in het voordeel van Oranje. Bij deze plaatsen onze heren zich dus voor de halve finale. Later blijkt dat Frankrijk hun tegenstander hierbij zal zijn.

In de middag is het weer de beurt aan onze dames met hun wedstrijd tegen de Kiwi's (Nieuw Zeeland). Van te voren was al duidelijk dat de uitkomst van deze wedstrijd eigenlijk niet veel meer kon veranderen aan de tussenstand in het klassement. Nederland stond nu achtste na de poule wedstrijden en zou morgen zo hou dan ook tegen de winnaar van de poule wedstrijden (Canada) moeten spelen. Maar ondanks dat gaan de dames er toch helemaal voor. Ze gaan een nieuw en gevaarlijk spel patroon uitproberen. Binnen twee minuten ligt de puck echter al in de doelbak van Oranje. Hendrik-Jan (de coach van de dames) vraagt meteen een time-out aan. Pel stelt voor om ondanks deze tegengoal toch nog even dit andere spelpatroon een kans te geven. Maar wat er toen gebeurde veranderde meteen de hele wedstrijd. Een van de dames van Nieuw Zeeland schiet de puck en deze komt heel onfortuinlijk in het gezicht van Milou terecht. Het resultaat is een hoop bloed en uiteraard een zeer geschrokken Milou. Ik hielp haar aan de kant en hield me vanaf toen natuurlijk alleen nog maar bezig met haar. Wat er die paar minuten in het spel gebeurde heb ik dus ook even niet meegekregen. Milou had naast een flinke bloedneus ook een sneetje in haar linker neusvleugel opgelopen wat zorgde voor een behoorlijk bloedbad. Direct kwamen Erwin en Robert-Jan te hulp geschoten om haar verder te kalmeren en het bloeden te stelpen. Toen ik mijn aandacht enigszins weer terug had bij het spel stonden we met 3-0 achter.

Wat me echter opviel was dat ik geen speelster van Nieuw Zeeland meer op de strafbank zag zitten voor de overtreding op Milou. En een schot in het gezicht van een tegenstander is toch minimaal goed voor 5 minuten straftijd leek me. Na de wedstrijd kwam de hoofdscheidsrechter nog naar ons toe om dit nader toe te lichten. Slechts 1 scheidsrechter scheen het schot überhaupt gezien te hebben en die dacht dat het schot op haar borst was geschoten en niet in haar gezicht. En dat terwijl toen Milou bovenwater kwam haar hele bril al tot haar ogen aan toe vol zat met bloed! Ik ging er maar niet verder op in maar dacht hier natuurlijk het mijne van. Later hoorde ik ook nog eens van Wendy dat ze zelfs tijdens de wedstrijd nog een waarschuwing had gekregen van deze hoofdscheidsrechter omdat ze aan hem vroeg hoe het toch kon dat de speler hier geen 5 minuten straf voor kreeg. De speler kreeg hier, zo hoorde ik achter af, namelijk slechts een 2 minuten tijd straf voor. En dat terwijl Wendy immers zelf captain is en dus alle recht had om de scheidsrechter hier op aan te spreken. Je begrijpt wellicht dat na deze gebeurtenis de stemming van deze wedstrijd in eens totaal was omgeslagen.

De nieuwe strategie werd meteen over boord gegooid. Maar het werd zelf nog erger. Wat volgde waren een reeks van overtredingen van de Kiwi's die volgens onze dames geheel niet gezien of gewoon totaal verkeerd bestraft werden door de scheidsrechters. Een voorbeeld hiervan was volgens Marloes een schot op de bak van Oranje die de neus van Marloes schampte. Dus met andere woorden weer een schot op het gezicht van een tegenspeler. En wat beslissen de scheidsrechters? Een penalty in het voordeel van de Kiwi's voor het illegaal stoppen van de puck. De Oranje dames snappen er helemaal niets meer van. De Nieuw-Zeelanders scoren uit deze penalty en scoren 10 seconden voor rust nog een vijfde treffer waardoor we met een tussen stand van 5-0 de rust in gaan.

In de twee helft leek het wel oorlog onder water vertelde Cora me later na de wedstrijd. Het was zeker geen fraai hockey meer. Voor mijn gevoel kon deze wedstrijd niet snel genoeg voorbij zijn. Er stond immers toch niets op het spel. En het laatste wat je wilt is dat er nog een speler van Oranje geblesseerd het water uit moet stappen natuurlijk. Maarja, een wedstrijd duurt nu eenmaal twee keer 15 minuten dus we moeten toch door gaan. Als eerste in de tweede helft gaat Cora voor 1 minuut op de strafbank. Toen Cora al weer een tijdje terug in het spel was, was het de beurt aan Wendy en een Nieuw-Zeelandse dame. Ze krijgen beide 1 minuut straf en het spel hervat met een scheidsrechterspuck. Nog 9 minuten te gaan. Wat duurt een wedstrijd dan op eens lang zeg. Het spel blijft ruw. Céline komt zelfs boven met cap waarvan de oorschelp er totaal was afgetapt. Bij nog een kleine 2 minuten op de klok wordt Armande eruit gestuurd met een 2 minuten tijdstraf. Die kwam het water dus niet meer in. Net als de captain van de Nieuw Zeelanders die er een paar seconden later ook uit moest voor 2 minuten. Gelukkig klinkt het eindsignaal en is deze nare wedstrijd voorbij. Na de wedstrijd is de ontevredenheid over het onsportieve gedrag van de Nieuw-Zeelandse dames en het slechte optreden van de scheidsrechters erg groot bij onze dames. Maar helaas is ook dit natuurlijk, wat Wendy gisteren nog zo blij na hun overwinning op Amerika tegen haar dames riep, WK hockey.

Vandaag slechts twee wedstrijden voor Oranje. Beide voor de dames. Als eerste namen onze dames het op tegen het altijd lastige Zuid-Afrika. Het begin van de wedstrijd was wel een beetje lachwekkend. Toen de hoofdscheidsrechtster Carol Rose het startsignaal van de wedstrijd wilde geven kwam ze er namelijk opeens achter dat ze de afstandbediening van de buzzer niet om haar nek had hangen. Dus kon ze het signaal niet geven. Toen we uiteindelijk toch gestart waren was de eerste overtreding door Oranje gemaakt en kregen we dus een vrije puck tegen. Maar ook meteen op een hele gevaarlijke plek vlak voor onze doelbak. En ja hoor, Zuid-Afrika scoorde hier meteen uit. De coach van Zuid-Afrika vraagt hierna meteen een time-out aan. Deze tijd gebruikt Pel ook om zijn meiden vermanend toe te spreken. 'We liggen te slapen, en nu gaan we hockeyen!' Dan moet een van de Zuid-Afrikaanse dames voor 1 minuut op de strafbank. Deze man meer situatie gebruikt Wendy heel slim en scoort de gelijkmaker. De Zuid-Afrikaanse dames vinden dit duidelijk niet leuk en met name hun captain (Ilse-mari) begint hierdoor wat grover te spelen. Dit wordt snel afgestraft met een straftijd van maarliefst 5 minuten aan de kant. En nu is het Céline die profiteert van deze man meer situatie en scoort. Met deze voorsprong van 2-1 gaan we de rust in.

Nou, 2-1 voorsprong lijkt toch een goed vooruitzicht voor de rest van de wedstrijd toch? Maar helaas loopt het in de tweede helft heel anders. Al vrij snel in de twee helft krijgt Marloes een 1 minuut tijdstraf aan der broek, eh badpak dus. Vervolgens is er een fraaie aanval van Zuid-Afrika waarbij Oranje schijnbaar een overtreding maakt in het doelgebied want de scheidsrechters geven een penalty in het voordeel van Zuid-Afrika. En die maken de dames van Zuid-Afrika netjes af waarmee de stand op 2-2 komt. Een paar minuten later is het weer de beurt aan een speelster van Zuid-Afrika om de kant op te klimmen voor 1 minuut op de strafbank. Nederland vraag nu een time-out aan en Pel stelt een nieuwe aanval strategie voor. Maar wat gebeurd er nu? Iets wat het hele toernooi nog niet was voorgekomen gebeurt. Wendy moet ook voor 1 minuut naar de kant! Dit is eerste strafminuut voor Wendy. De overige dames in het water houden de doelbak echter goed dicht en dat zonder Wendy op de 6-positie. Deze 6-positie is te vergelijken met een soort laatste man. Maar in dit geval vrouw dus.

Met name Armande, Joliene en Marloes doen heel goed werk en hebben het hierdoor duidelijk heel zwaar. Er wordt vervolgens door beide team veel in de hoeken gespeeld. Tot dat de Zuid-Afrikanen de puck toch heel fraai uit de Nederlandse hoek weten te werken en hier meteen uit scoren. Dit trucje doen ze een paar minuten later nog een keer en scoren hiermee voor de tweede keer. Het staat nu dus al 4- 2 in ons nadeel. De Oranje dames lijken gebroken. Vervolgens moet nog wel de captain van Zuid-Afrika voor de derde keer naar de strafbank. Ze vindt het daar schijnbaar wel gezellig. In totaal heeft ze daar 7 minuten gezeten in de hele wedstrijd. Maar dan breken er weer drie spelers uit bij een aanval van Oranje en scoren ze een goal uit de counter. De Zuid-Afrikanen vragen nog een time-out aan. Maarja, er staan nog maar 37 seconden op de klok, dus een overwinning zit er niet meer in voor Oranje. Na de time out moet in de korte tijd die er nog over was nog Cora naar de strafbank en daarna ook nog een Zuid-Afrikaanse. Maar dat maakt dan natuurlijk allemaal niet meer uit. De schade is al aangericht. De dames verliezen met 5-2 van Zuid-Afrika. En dat terwijl ze na de eerste helft nog gewoon voor stonden met 2-1. Het zit er schijnbaar dus wel in, maar we weten dit nog niet ook de hele wedstrijd vol te houden.

In de middag stond de tweede wedstrijd voor de dames op de planning. Het was de alles beslissende wedstrijd tegen Amerika. Deze wedstrijd moest namelijk gewonnen worden om zeker er van te zijn om door te kunnen gaan naar de playoffs wedstrijden. Maar dit gold net zo hard ook voor de Amerikanen. Vlak voor de wedstrijd, toen de dames aan het inzwemmen waren, sprak ik langs het bad nog even met de coach van de USA. 'It's all or nothing right?' vroeg hij mij. Tja, daar had hij inderdaad helemaal gelijk in. In deze wedstrijd speelde Inge van Oers ook voor het eerste dit toernooi mee. Ze stond wel al bij alle voorgaande wedstrijden op het wedstrijdformulier, maar die had ik toch nu toe altijd nog als 'niet spelend' moeten aan geven vlak voor de wedstrijden. Voor haar was dit dus meteen haar debuut op dit WK. Nu hadden we dus (samen met Wendy) twee regerend wereld kampioenen in het water liggen. Maar omdat we natuurlijk maar met 10 dames tegelijk mogen spelen moest een andere speelster er natuurlijk uitblijven. Het was Milou die naast me achter het wisselvak zat om de bidonnetjes aan te geven en de meiden vanaf de kant mentaal te steunen. In de derde minuut van de wedstrijd werd de eerste vrije puck gegeven. Helaas was deze meteen tegen ons. En dat vlak voor onze doelbak! Vervolgens zwemt een van onze spitsen te vroeg in en komt de puck dus nog dichter bij onze doelbak te liggen. Het is al meteen super spannend. Maar gelukkig komen we er mee weg. In het wisselvak roept Cora even later: 'Dit is paniek hockey!' En daar had ze helemaal gelijk in. Maar paniek of niet, Wendy weet gelukkig een beetje rust in de tent te brengen door zelf de eerste goal van deze wedstrijd te maken waardoor we met 1-0 voor komen te staan. De coach van de USA vraagt meteen een time-out aan. Na deze time-out krijgen we weer een vrije puck tegen vlak voor onze doelbak. En weer weten de dames de puck heel netjes uit te verdedigen naar de hoek. De Amerikaanse dames krijgen dus wel kansen maar weten die maar niet te benutten. Dan vraagt Pel een time-out aan voor Nederland. Hij bespreekt nog wat tactische zaken en we gaan weer verder. Weer een overtreding van de USA. Een van de spitsen van de USA mag voor 1 minuut naar de kant. En dan, 2 minuten voor de rust is het Céline die Oranje voor het eerste in deze wedstrijd op een voorsprong weet te brengen. Alweer gaan we met een 2-1 voorsprong de rust in. En nu maar hopen dat het niet net zo gaat als bij de vorige wedstrijd van onze dames tegen Zuid-Afrika.

De tweede helft begint bijna hetzelfde als de eerste helft met een vrije puck tegen vlak voor onze doelbak. Maar weer komen we hier goed mee weg. Dan volgt er echt een super actie van Marloes. Ze speelt langs de rechter boarding een Amerikaanse echt volledig uit met een hele fraaie schijnbeweging en weet, na nog een paar flinke vinslagen te maken, Céline te bereiken. Deze duikt op precies op het juiste moment in het vrije gat en weet de puck in de doelbak van Amerika te schuiven. Goal! De oranje tribune, nu ook aangevuld met familie en vrienden van de spelers, staat op zijn kop. Even is het hele zwembad alleen voor onze dames. En terecht. Zou het ze dan toch nog gaan lukken? Het blijft echt super spanend wat de dames van de USA geven zich zeker nog niet gewonnen. De sterkte aanvallen blijven maar komen en vergt weer het uiterste van onze dames om deze voorsprong vast te houden. Na vele goed uitverdedigende acties knapt de verdediging dan toch even en USA scoort de 3-2. Vervolgens volgen nog twee time-outs van respectievelijk de USA en Oranje. Na onze time out staan er nog twee minuten zuivere speeltijd op de klok. Het wordt aftellen geblazen en de dames moeten echt tot het uiterste gaan om de voorsprong niet weer uit handen te geven. Maar het lukt ze! Ze winnen met 3-2 van de USA en zijn hiermee in ieder geval verzekerd van een achtste plek en een plekje in de playoffs. Na de wedstrijd doen de dames hun gebruikelijke 'rondje' in het water. Vanaf de kant hoor ik de aanvoerder Wendy met een licht trillende en hele blije stem gillen: 'Dit is WK hockey!!!!!!' Wat een prachtige wedstrijd was dit zeg. Nu dat ik dit verslag tik krijg ik gewoon weer kippevel.

Vandaag weer drie wedstrijden voor de Nederlanders. Als eerste onze mannen weer verschrikkelijk vroeg om 07:15 uur tegen USA. En was niet de enige die nog niet helemaal wakker was geloof ik. In de eerste helft leken onze manen ook nog een beetje te slapen zeg. Hoewel de aller eerste aanval van de wedstrijd, met Joris aan de puck, wel bijna een doelpunt voor Nederland op leverde, waren het toch de Amerikanen die als eerste scoorde al in de 2 minuut van de wedstrijd. Zouden de mannen hier een beetje wakker van geschut zijn? Nou voor Bart hielp dit in ieder geval wel. Deze scoorde in de zesde minuut van de wedstrijd de gelijkmaker en stond het dus 1-1. Maar de rest van het team leek nog steeds een beetje te dutten. Mensen waren te laat en er werd met de handschoen gescoord in plaats van met de stick. De vermeende tweede goal voor Nederland werd dus ook afgekeurd wegens 'gloving'. Dit is Engels voor het spelen met de handschoen ipv met de puck. En om het nog erger te maken brak er een Amerikaanse speler uit en was gewoon te snel voor de verdediging van Nederland en zwom de puck zo van het helft van het veld in onze doelbak. Toen was het dus 2- 1 in het nadeel van Oranje. Tijd dus voor een time-out voor Nederland. Cas was duidelijk niet tevreden over het spel van de mannen. 'Er word KUT gespeeld, gewoon hockeyen nou!'. 'Hiervoor ben ik niet zo vroeg mijn bed uitgestapt'. Na de time-out, een paar minuten voor de rust scoort Pim gelukkig nog wel de gelijkmaker zodat we in ieder geval niet met achterstand de tweede helft in gaan.

De twee helft begint met een straf minuut voor Joris. En op het moment dat Joris weer het water in mag moet een Amerikaan ook de strafbank op. We hebben nu dus weer even een man meer situatie. Een goede aanval volgt waarbij de Amerikanen de puck op een illegale wijze uit de doelbak weten te houden. Een strafpuck voor Nederland volgt dus. Robert-Jan en Jolyon nemen zoals altijd weer deze penalty. Maar het schot van Robert-Jan wordt gevangen en de verdediger lijkt er mee weg te komen. Maar gelukkig weet Robert-Jan hem nog net een klein tikje na te geven waardoor deze voor de stick van Jolyon beland en deze hem behendig toch nog in de doelbak werkt. Een beetje moeizaam dus, maar we staan nu voor het eerst voor in deze wedstrijd. Vanaf dat moment begint het weer op het goede hockeyen van de Nederlanders te lijken wat we gewend zijn. Frans buffelt flink langs de boarding en weet de puck bij Jolyon te brengen die hem tussen twee Amerikanen door in de doelbak van USA weer te schuiven. Maar helaas meent de scheidsrechter dat dit weer met de handschoen is gebeurd in plaats van met de stick en wordt het doelpunt dus niet gegeven. Maar al snel daarna is het Ron die de puck nog een keer in de Amerikaanse doelbak schiet. En vervolgens volgen er nog twee snelle goals van Bart en Jolyon waardoor de score op 6-2 voor de Nederlanders komt. De Amerikanen vragen snel nog een time-out aan. En die hebben ze nodig ook. Want in plaats van te overleggen gebruiken ze deze tijd louter om even bij te komen en uit te hijgen. Maar de extra genomen rust mag niet baten voor hen. De laatste 2 minuten van de wedstrijd wordt er niet meer gescoord en blijft het dus bij 6-2 voor Nederland. Later na deze wedstrijd sprak ik Jimmy nog even over deze pot en in het bijzonder over de moeizame start van Oranje. Deze vertelde mij dat dit altijd al een probleem is geweest bij de Dutchies. They never play well the first part of the game when the game is to early in the morning.

Drie kwartier later was het weer de beurt aan de dames. Deze speelde tegen het altijd sterke (en wellicht wel grootste favoriet voor de titel dit jaar) Canada. Vlak voor het begin van de wedstrijd ogen  de dames vrij ontspannen. Er wordt zelfs nog wat gelachen om de vertraging in de video beelden op het grote scherm. Het startsignaal klinkt en de dames gaan van start. Al binnen twee minuten ligt de puck in de doelbak van Oranje. 'Niets aan de hand', roept Wendy naar haar meiden. Na een fraaie actie van Armande langs de muur is er wat gerommel voor de doelbak van de Canadezen. De scheidsrechters nemen een scheidsrechterstime-out. Dit is een moment waarbij de tijd van de wedstrijd wordt stil gelegd zodat de scheidsrechters even kunnen overleggen bij twijfel. De uitkomst van dit overleg is een strafpuck voor onze dames. Wendy en Maryvonne nemen samen de penalty en Wendy scoort zonder enige moeite. Pel vraagt meteen een time-out aan en geeft nog wat tactische aanwijzingen aan zijn dames. Na deze time-out is er echter voor de doelbak van Oranje wat gerommel. Net als eerder nu weer een scheidsrechterstime-out. En ja hoor, weer een strafpuck. Maar nu voor de Canadese dames. Deze scoren en het staat nu we staan 1-2 achter. Hierna volgde een hele snelle aanval van Canada waardoor het ook snel 1-3 werd. Canada vraagt voor de rust ook nog even snel een time-out aan. Vanaf dat moment speelt de rest van de eerste helft zich alleen maar op de helft van Canada af maar wordt er helaas niet uit gescoord door onze dames.

Na de rust moet er al snel een van de Canadese dames op de strafbank. Met deze man meer situatie zet Oranje de aanval op. De puck komt zelfs tot op de lip van de Canadezen maar deze weten de puck toch nog op het laatste moment uit de doelbak te houden en fraai te verdedigen naar de hoek. Pel vraagt meteen een time-out aan. 'Dat scheelde maar een haartje meiden!', hoor ik Pel, vanaf mijn vaste plekje achter de wisselplek van de dames, roepen vanuit het water. Weer speelt een lange tijd het spel zich af op de helft van de Canadezen. Tot dat een van de Canadese dames uitbreekt. Uit deze counter wordt helaas ook meteen gescoord. Waardoor de stand op 4-1 voor de Canadezen komt en Oranje geklopt lijkt. Deze wedstrijd vergt echt het uiterste van onze meiden. Aan de gezichten is duidelijk te zien dat ze echt alles geven. Zelfs tot aan bijna overgeven aan toe. Maar de Canadezen lijken nu juist vleugels te hebben gekregen. Nog een counter uit een aanval van ons voor de bak van de Canadezen volgt en een uitgebroken speelster van de Canadese dames zwemt bijna alleen het halve bad over en scoort de 5-1. Het gaat nu hard met de doelpunten van Canada. Dan nog een vrije puck voor de Canadezen vlak voor onze doelbak. En ja hoor, daar is de 6-1. En nog geen minuut later ligt de puck weer in de doelbak van Oranje. 7-1? Nee, toch niet. De scheidsrechter keurt het doelpunt van de Canadezen af. Deze had een overtreding gezien voordat de goal werd gescoord. Maryvonne wordt door een waterscheidsrechter bij hem geroepen. Ze krijgt een korte toelichting over de door haar gemaakte overtreding en mag voor 1 minuut op de kant. Maar de wedstrijd duurde toen nog maar 30 seconden, dus ze kwam het water niet meer in. De wedstrijd eindigt dus in een 6-1 overwinning voor de Canadezen.

De laatste wedstrijd van vandaag was er weer eentje van de mannen. Deze keer namen ze het op tegen Frankrijk. Op zich hing er niet zo heel veel meer van deze wedstrijd af. Omdat deze wedstrijd geen grote invloed meer had op de plaatsing van de Nederlandse heren in de volgende 'playoffs' wedstrijden. Voor de wedstrijd werd al snel duidelijk dat er niet het meest sterke team in actie zou komen. Op de kant zagen we namelijk Jolyon in zijn gewone kleren de bidonnetjes neerzetten en Robert-Jan was in de verste verte niet te vinden. Die lag, zo bleek later namelijk, ziek op bed. En ook Jolyon was niet helemaal lekker waardoor hij dus niet mee speelde. Cas en Ron speelde deze wedstrijd dus wel mee en Jimmy vervulde de taak als coach in het speciale coach vak in het water.  Het eerste doelpunt viel in de derde minuut. Maar deze was echter niet voor Oranje maar voor de Fransen. Wat gebeurt hier? Tijd voor een time-out waarin Jimmy de mannen wat aanwijzingen geeft. Dan moet Hans naar de kant voor 2 minuten op de strafbank en Frankrijk vraagt nu een time-out aan. Maar toen ging het opeens hard. Maar helaas wel de verkeerde kant op. De Fransen scoorde snel achter elkaar maarliefst twee goals waardoor de achterstand snel opliep naar 3-0. Doen de mannen dit nu expres? Maar dan is er gelukkig onze Buffel Frans die de eerste treffer voor Oranje maakt. Het duurt vervolgens even voordat er weer een oponthoud in het spel is. Maar toen was het wel meteen raak. Een van de Fransen moet er uit voor maarliefst 5 minuten. Dat betekende dus 5 minuten lang 'een man meer' situatie. Daar zouden we toch uit moeten scoren denk je dan. En ja hoor, net na de rust scoort Hans en wordt het 3-2. Zouden we nu dan toch eindelijk de voorsprong weer gaan terug pakken? Net als vanochtend tegen de Amerikanen? Helaas niet. Nog binnen een minuut scoren de Fransen meteen weer.

Na de time-out van de Fransen mag Cas voor maarliefst 5 minuten naar de strafbank. Wat volgt is een fraaie aanval van een uitgebroken Franse speler die alleen op de bak kan afzwemmen. Op het laatste moment geeft deze een enorm schot. Maar daar was nog een Nederlandse verdediger. Maar helaas stopt deze de puck met zijn arm in plaats van met zijn stik en geven de scheidrechters hier terecht een penalty goal voor. Bij zo'n Penalty goal wordt meteen het doelpunt toegekend zonder dat de penalty daadwerkelijk wordt gespeelt. Toen stond het dus 5- 2 in het voordeel van de Fransen. Voor even is Cas de meest afgetrainde hockeyer op de strafbank. De Franse Loic (Louis) kwam hem namelijk voor twee minuten vergezellen op de strafbank. En even later is Bart ook solidaire met zijn coach. Ook hij krijgt een 1 minuut straf op de strafbank. Maarja, daar scoren we natuurlijk geen punten mee. Dus blijft ons doelsaldo voor deze wedstrijd helaas op 2 goals steken. De Fransen scoren even zelfs nog een keer en komt de einduitslag van deze wedstrijd dus uit op 6-2 voor de Fransen. Hmm, zou dit nou een tactische zet zijn geweest van de Nederlanders? Of zijn de Fransen gewoon sterker? We zullen het later in het toernooi zien. Op dit moment zijn alle poulewedstrijden (voorrondes) voor de Nederlandse heren gespeeld. Nu is het louter afwachten op de uitslagen van de andere wedstrijden. Deze bepalen mede de indeling van de komende 'playoffs' wedstrijden. De mannen hebben morgen dan ook geen wedstrijden. De dames echter wel. Twee stuks zelf. Eerst 's ochtends tegen Zuid-Afrika en later op de middag tegen de USA.

Lees hier morgen avond weer verder hoe die wedstrijden zijn verlopen.

Vandaag slechts twee wedstrijden voor de Nederlanders. Zowel de heren als de dames speelden vandaag tegen Engeland (Great Britian op het schema). De mannen hadden de eerste wedstrijd van de dag. En dat is dus om 07:15 uur. Dus begon de dag al heel vroeg voor Oranje. Toen we in het zwembad aan kwamen was het nog zo goed als uitgestorven. Voor de wedstrijd zette Benny de bidons klaar. Hij speelde vandaag niet mee. Ook Cas was niet op zijn plekje in het vak voor de coach. In zijn plaats lag daar nu onze supervisor Jimmy. Bij navraag bij Kees hoorde ik dat Cas ziek was.   Frans lag deze keer gelukkig wel weer gewoon in het water. De eerste goal van de wedstrijd kwam uit een strafpuck voor Nederland. Het duo Jolyon en Robert-Jan scoorde hier weer zonder enige twijfel uit. Vrij snel daarna, we weten helaas niet hoe snel want de tijdwaarneming werkte even niet meer, viel ook het tweede doelpunt voor Nederland. Nadat Pim nog even een bezoekje had gebracht aan de strafbank gingen we de rust in met de tussenstand van 2-0 voor Nederland.

Na de rust scoorde Jolyon het derde doelpunt en binnen een minuut viel ook het vierde doelpunt. Na de 5-0 van Robert-Jan vroeg de Engelse coach toch maar eens een time-out aan. Hierna leken ze wel wat grover te gaan spelen. Binnen een minuut na deze time-out belande de eerste Engelse speler namelijk al op de stafbank. Gevolg door Hans tegelijk met een andere Engelse verdediger. Zo was het nu dus even 4 tegen 5. Maar daarna moest ook Wouter op de strafbank en mocht die eerste Engelse speler weer terug het water in. Toen was het dit op eens 5 tegen 4, maar nu in het voordeel van de Engelsen. Maar de Engelsen wisten uit deze man meer situatie toch niet te scoren. Dat deden ze even later wel toen Joris voor 1 minuut op de kant zat. Toen stond het dus 5-1. Hierna volgde nog een strafpuck voor Engeland waar zei ook uit scoorden. Voor de laatste 30 seconden (zuivere speeltijd) van de wedstrijd mocht Jolyon ook nog even naar de strafbank, maar toen was het echt wel gedaan. Weer een fraaie overwinning voor de Oranje mannen dus van 5-2 tegen de Engelsen.

Drie kwartier later was het de beurt aan de dames om het tegen de Engelsen op te nemen. De Engelse dames begonnen meteen heel sterk en speelde de eerste minuut van de wedstrijd alleen maar op onze helft. Maar gescoord werd er echter nog niet. Tot dat er wat verwarring ontstond.
De hoofdscheidsrechter gaf namelijk wel een stopsignaal maar de Engelse speelsters speelde gewoon door. Ze hoorde waarschijnlijk de zoemer niet. Het duurde even voordat iedereen dit door had. Het duurde zelfs zolang dat de puck uiteindelijk in de doelbak van Oranje belanden. Maar dat was natuurlijk geen reguliere goal. Toen de hoofdscheidsrechter eindelijk de aandacht van alle speelsters  had gaf ze aan dat de Engelse een foute wissel hadden gemaakt. En dus heel even met 7 dames (ipv 6) in het water hadden gelegen.

Hiervoor moest er een Engelse dame op de kant voor 1 minuut. En dit  was raar volgens Erwin, want daar staat toch echt 2 minuten voor. Ondanks de man meer situatie die zo ontstond kwamen onze dames echter niet tot scoren. Het waren dan ook de Engelsen die een paar minuten later de eerste goal van de wedstrijd zetten en gingen we met een achterstand van 0-1 de rust in. De tweede helft leken de scheidsrechters duidelijk voorkeur te hebben om bijna alle vrije pucks aan de Engelsen te geven. Pas na 6 minuten spelen in deze tweede helft krijgen we de eerste vrije puck mee. Maar nog binnen de 10 seconden krijgen we weer vrije puck tegen voor het feit dat Cora een Engelse zou hebben vastgehouden. De verdere wedstrijd speelt zich bijna alleen maar af op de helft van Oranje en hebben de dames erg veel moeite om zelf tot aanvallen te komen. Er word weer erg veel gevraagd van de verdedigers Marloes, Joliene, Maryvonne en Wendy. En dan moet Marloes naar de kant. Toen knapte de verdediging van de Nederlanders en belande de puck voor de tweede keer in onze doelbak. Een minuut voor tijd weet Joliene toch nog een tegendoelpunt te scoren maar dan is het helaas al te laat. De dames verliezen deze wedstrijd dus helaas met 2-1 van de Engelsen. Hopelijk gaat het morgen beter tegen de Canadezen. Maarja, die zijn op dit moment eigenlijk de grootste favoriet voor de titel. Dus dat zal ook wel weer een hele zware pot voor onze dames gaan  worden. Dus morgen allemaal duimen zou ik zeggen vanaf 09:45 uur (Nederlandse tijd). Want dan begint deze zware wedstrijd. Snel daarna zul je hier op www.onderwaterhockey.org weer de uitslag vinden. En 's avonds natuurlijk weer hier het 'van-dag-tot-dag-verslag'. Tot morgen.

Vandaag stonden er drie wedstrijden op het schema voor de Nederlanders. Met twee echt super spannende wedstrijden. De eerste spannende wedstrijd was vanochtend om 09:30 uur van onze dames tegen het altijd lastige Frankrijk. Onze dames begonnen al meteen heel sterk door met gemak de eerste startpuck te pakken en vanaf dat moment eigenlijk meteen het spel in handen te houden. De Fransen kwamen de eerste 5 minuten nauwelijks aan de puck. Maar gescoord werd er helaas nog niet. Na zo'n minuutje of 10 leken de Fransen op eens meer grip op onze dames te krijgen en leek het bijna even verkeerd te gaan. Tijdens de Time-out van Frankrijk porde Pel de dames dan ook aan om er een tandje boven op te gooien en niet in te kakken. En twee minuten voor het eindsignaal van de eerste helft viel dan toch de verlossende openingsgoal. Marloes was de laatste die de puck raakte, en kwam de naam van dit doelpunt dus ook op haar naam. Dit was al haar tweede goal van dit toernooi. En gescoord hebben tegen Frankrijk op een WK kunnen er niet zo heel zeggen. Helemaal TOP dus Marloes. We gingen de rust dus in met een voorsprong van 1-0.

In de derde minuut van de tweede helft moest de eerste speelster van deze wedstrijd naar de strafbank. Het was onze Cora die 1 minuut kreeg. Even later kwam een van de Franse speelster richting onze wisselplek. Oeps, verkeerde kant meid. Zouden de Fransen zo verslag zijn van ons spel dat ze gewoon de weg kwijt waren? Daar leek het een paar minuten later wel op toen we met ze allen op het grote scherm de puck voor de tweede keer tegen de achterwand van de doelbak van de Fransen dachten te zien komen. Maar wat was dat? Geen enkele reactie van de scheidsrechters en ze lieten het spel gewoon door gaan toen de puck hier weer uit werd gehaald door de Franse verdediging. Wat gebeurt hier dacht iedereen! Tijd voor een Time-out voor Nederland dus. Pel en Wendy gingen even praten met de scheidsrechters of ze het echt wel goed hadden gezien. Maar ze bleven bij hun beslissing. Tja, dan zit er gewoon niets anders op dan slikken en gewoon weer met volle moet door gaan. Maar helaas gaf deze beslissing van de scheidsrechters de Franse dames duidelijk weer moet. Want ze gingen meteen een stuk beter spelen. Of kwam dit juist doordat onze dames even een dipje hadden? Hoe dan ook, het werd even wat zwaarder voor Oranje en het spel werd ook duidelijk wat feller. Er volgde een 1 minuut straf voor de Fransen. En een minuut later ook 1 minuut voor Anita. Maar daarna gelijk ook eentje voor Maryvonne. Toen was het dus even slechts 4 Nederlanders tegen 6 Fransen. En dat was echt te veel van het goede. Want slechts twee minuten voor het eindsignaal belande de puck in de doelbak van Oranje en was het dus 1-1. En dit was natuurlijk helemaal een super drive voor de Fransen. En om het nog erger te maken viel er in de laatste paar seconden van de wedstrijd er nog een puck in onze doelbak. Waardoor de eindstand dus uitkwam op 2- 1 voor de Fransen. Wat een spannende pot was dat zeg. Maar wat jammer dat het goede spel van onze dames niet beloond werd met ook een overwinning in punten. Na de wedstrijd was de teleurstelling heel begrijpelijk ook heel groot. Hier en daar liepen de tranen over de wangen van de meiden.

Ondertussen werd er druk overlegd wat we nu moesten doen met die goal die in onze ogen niet was gezien door de scheidsrechters. Er werd besloten om een formeel protest in te dienen. Maarja, was het wel echt juist wat we met ze allen gezien dachten hebben op het scherm met onderwater beelden? Na overleg met de hoofdscheidsrechters van het toernooi hadden we een akkoord bereikt dat we het eventuele protest nog mochten intrekken als we zelf ook de videobeelden van de wedstrijd nog eens terug hadden gezien. Zo gezegd zo gedaan. En wat bleek? De waterscheidsrechters bleken toch gelijk te hebben gehad. De puck was achter de rand van de lip blijven haken en is zelf niet in het doel geweest. Het was louter de stick van Céline die in de bak belanden maar helaas dus niet de puck. We hebben toen uiteraard ons protest teruggetrokken. Maar goed dat we nu van die videobeelden hebben zeg. Want anders hadden we wellicht een nog veel vervelender gevoel aan deze wedstrijd over gehouden. Maar ondanks de uitslag in punten waren de dames voor mij gevoel duidelijk sterker dan de Fransen in deze pot. Dus dat belooft zeker nog wat voor de rest van het toernooi. Want volgens mij hebben onze dames nu echt de juiste WK-instelling te pakken. Na de wedstrijd bekijken de dames de DVD van de hele wedstrijd ook nog eens rustig na. En ja toen zagen ze het zelf ook. De scheidsrechters hadden deze keer dus echt gelijk.

De heren speelde vandaag hun eerste wedstrijd tegen Colombia. Dit was echter weer zo'n B-poule wedstrijd die dus niet echt meetelde voor de beker. In deze pot waren onze heren ook duidelijk veel sterker dan de Colombianen. De eerste goal voor oranje kwam uit een strafpuck. Jolyon en Robert-Jan namen deze puck. En slechts een heel ver en hoog schot van Robert-Jan was al genoeg. Deze vloog over de stick van de Colombiaanse verdediger en lande met een luide klap in de doelbak van Colombia. De tweede goal van de wedstrijd was voor Jolyon die er dus 2-0 van maakte. De wedstrijd werd overigens weer vanaf de kant gadegeslagen door Frans. Die deze wedstrijd gespaard werd in verban met zijn snee in zijn gezicht. Deze had hij nog over gehouden van de eerste startpuck tegen Canada. Voor de rust belande nog 1 Colombiaan en Bart op de strafbank maar voor de rest gebeurde er eigenlijk niet veel spannends. Direct na de rust scoorde Oranje als snel hun derde goal van deze wedstrijd en toen was het volgens Cas 'tijd om te gaan oefenen'. In de Time-out van Colombia gaf hij zijn mannen namelijk alle vrijheid om te gaan doen waar ze zin in hadden. Het was immers niet voor niets een B-poule wedstrijd natuurlijk. Vervolgens scoorde 1 Colombiaan nog en daarna nog Jolyon twee keer. Waarmee de eindstand dus uitkwam op 5-1 en Jolyon zijn positie als topscoorder van de Nederlandse mannen flink versterkte.

De laatste wedstrijd van Oranje was die van de mannen tegen Australië. Een op papier natuurlijk een hele spannende en belangrijke wedstrijd voor Nederland. Nederland heeft immers in de gehele geschiedenis van het onderwaterhockey nog maar 1 keer van Australië gewonnen. Om 17:45 precies begint de wedstrijd. Het duurt lang voor dat de eerste verlossende goal valt. Maar gelukkig is deze voor ons. Vervolgens wordt er een Australiër naar de stafbank gestuurd en hebben we dus een man meer situatie. Maar in plaatst van te verdedigen vallen de Australiërs juist aan. Ze krijgen zelfs een vrije puck mee vlak voor onze goal. Het wordt even heel spannend. De trommelslagen van onze Colombiaanse fans wordt bijna oorverdovend. Maar gelukkig weet Robert-Jan de puck heel behendig uit te verdedigen naar de rechter hoek. Maar de Australiërs blijven sterk. Totdat 2 minuten voor het einde van de eerste helft ook de puck in onze doelbak beland. Met deze 1-1 tussen stand gaan de rust in. Nou ja., rust is misschien niet helemaal het juiste woord. Want op de tribune is het alles behalve rustig. Een aantal van onze dames hebben zich tussen onze Colombiaanse fans gevestigd en zorgen er zo voor dat deze uit volle borst zingen en dansen voor ons. En dit begon in de tweede helft zeker zijn vruchten af te werpen.

Reeds in de eerste minuut van de tweede helft weet Holland er een penalty shot (stafpuk) uit te halen. Die Jolyon en Robert-Jan zonder enige moeite werkelijk waar kei hard in de doelbak rossen. Dat zal vast lekker hebben gevoeld bij die twee. Dan is het Benny's beurt voor een bezoekje aan de strafbank. Nu is het dus Nederland die met een man minder in het water ligt. En daar willen de Australiërs meteen van profiteren en zetten een hele fraaie aanval op. Een speler is bijna doorgebroken en zwemt richting de puck. Maar achterhem aan komt Robert-Jan. Op het grote scherm ziet echter het hele stadium hoe hij een duidelijke beweging maakt om de arm van de uitgebroken speler nog net te pakken maar mist. De voordeel regel gaat nu in werking omdat de Australiërs nog steeds aan de puck zijn. Maar ondanks dat gaat de puck er toch niet in. Op het moment dat de Australiërs de puck niet meer onder controle hebben moet uiteraard Robert-Jan naar de kant. Hij heeft geluk dat hij misgreep want nu krijgt hij maar 2 minuten. En nog geen minuut later moet Hans ook naar de strafbank. Zo is het nu zelfs even 4 Nederlanders tegen 6 Australiërs in het water. Maar de Australiërs weten toch niet te scoren uit deze twee man meer situatie. Het blijft dus 2-1. En dan moet op eens Wouter op de kant voor 2 minuten. Wat de reden hiervoor is blijft echter onbekend. Dan weer een fraaie aanval van Oranje. De puck wordt echter op een illegale wijze uit de doelbak gehouden door de Australische verdediging. Hierdoor krijgt Oranje de tweede Penalty van de wedstrijd in hun voordeel. Ook deze wordt knap afgemaakt door Jolyon op aangeven van Robert-Jan waardoor de stand nu op 3-1 komt te staan. Ja, laat die strafpucks nemen maar over aan deze twee, dat kunnen ze wel. Wendy roept dan vanaf de tribune naar de spelers 'naar voren'. En het halve Colombiaanse team roept haar in hun beste Nederlands na, 'naar voren!'. Gevolgd door luit tromgeroffel. De stemming zit er hierdoor goed in, En als toetje scoort Benny nog een keer waardoor de einduitslag uitkomt op een fraaie 4-1 overwinning van Oranje. Een volgens Erwin zeer memorabele overwinning omdat dit dus nog maar 1 keer eerder is voorgekomen dat Nederland wint van Australië op een WK. Kort om, dus weer een zeer goede prestatie van onze kanjers hier in Sheffield.

Tot zo ver weer, tot morgen.

Vandaag zoals gisteren al aangegeven slechts twee wedstrijden voor de Nederlanders. Als eerste onze Heren 's ochtends al heel vroeg (08:00 uur lokale tijd hier) tegen het sterke Nieuw-Zeeland. Dit was echt een super spannende pot. Bijna alle ogen in het zwembad waren gericht op het grote scherm waar de onderwater beelden op te zien waren. Hierop was met name de eerste helft het grote overwicht van de Kiwi's goed te zien. Zij bepaalden en maakten volledig het spel en wisten maarliefst 5 keer te scoren. Het leek dus een flinke nederlaag zonder doelpunten voor Oranje te worden. Maar niets was echter minder waar. Want vlak voor de rust wist Bart hier verandering in te brengen door zijn eerste goal voor Nederland tegen deze Kiwi's. Na de rust volgde Jolyon en Pim zijn voorbeeld waardoor de Nederlanders terug kwamen tot een stand van 5-3. Maar al snel na de goal van Pim maakte de Kiwi's ook nog een goal waardoor de einduitslag op 6-3 voor Nieuw-Zeeland uitkwam. Tja, wat moet je hier nu van denken hè? Waren onze mannen nog niet gefocust genoeg in de eerste helft? Of miste de Kiwi's uithoudingsvermogen voor de twee helft? Dit laatste lijkt mij erg onwaarschijnlijk dus zal het vrees ik toch het eerste zijn. Maarja, daar kan nog aan gewerkt worden natuurlijk. Want het is maar net wat Fré (een speler van het Belgische team) altijd zegt: 'Het echte hockeyen, begint pas in de tweede week van het toernooi'.

De dames speelden vandaag hun enige wedstrijd twee uur na de heren tegen Colombia. Eerder hadden ze al wat tegen ze 'geoefend' waardoor ze dus al een beetje wisten wat hun te wachten stond. De wedstrijd begon met een fraaie redding van Wendy die 4 uitgebroken Colombiaanse dames wist te stoppen in hun counter. Daarna scoorde Céline de eerste goal van de wedstrijd. Toen werd het even spannend. De Colombiaanse dames krijgen een vrije puck mee vlak voor onze doelbak. En na het hervatten van het spel vond de scheidsrechter ook nog eens dat onze Cora te vroeg zou hebben ingezwommen. Dus die eindigde op de strafbank en dus lagen we nu dus nog maar met 5 dames in het water. En dat met de puck vlak voor onze doelbak! Maar gelukkig weet de verdediging de puck goed uit te verdedigen en gingen we, nadat nog een Colombiaanse op de strafbank heeft gezeten de rust in met een voorsprong van 1-0. Al binnen de 1 e minuut van de tweede helft belandt Joliene op de strafbank. Die overigens weer vrolijk door hockeyt na haar blessure van gisteren aan haar achillespees. Maar dan in de 4e minuut van de tweede helft scoren de Colombiaanse dames. Dit is een grote domper voor onze dames wat meteen ook goed af te lezen is aan de gezichten van de dames.

Tijdens de Time-out van de Colombianen spreekt Wendy de dames fel en hard toe. Maar helaas mag dit niet helpen. Het eerst volgende doelpunt wordt gescoord door de Colombianen. De stoom komt bijna uit de oren van de aanvoerster Wendy. Vervolgens maken de Colombianen een overtreding en eindigt er weer een Colombiaanse op de kant. Nu dus weer 'man meer situatie' voor onze dames. Maar helaas duurt dit niet lang want ook Armande wordt er uitgestuurd. Tijd voor een Time-out vindt Pel. Dit is de roepnaam van Hendrik-Jan Pel, de coach van het Nederlandse damesteam. Pel geeft nog wat tactische aanwijzingen die bijna niet te verstaan zijn door het luide gejuich en getrommel van de supporter van Colombia. En Colombia blijft de druk maar opvoeren en de Nederlanders komen alleen nog maar tot verdedigen toe. Er wordt echt het uiterste gevraagd van Marloes en Wendy die de puck telkens toch weer uit de bak weten te houden. Echte klasse werk van die twee hoor! Een keer weet Wendy zelfs de puck over de lip van de bak uit te verdedigen naar de linker kant van het veld waar de ruimte lag. Maar de Colombianen blijven maar komen. Tot dat de scheidsrechter 3 minuten voor tijd de Colombianen een strafpuck voor onze doelbak meegeeft.

De puck zou door een van onze speelsters op een illegale wijze uit de bak zijn gehouden. En het is een goal. Daarna gaan er nog twee Colombiaanse dames op de kant maar er wordt niet meer gescoord. Dus de wedstrijd eindigt in een 'final score' van 3- 1 in het voordeel van Colombia. Een score die we van te voren echt niet hadden gedacht, maar helaas dus wel gebeurde. Gelukkig hebben de dames de rest van dag geen wedstrijden meer dus kan er goed worden nagepraat over deze wedstrijd wat beter kan en moet.

Nou, tot zo ver weer vanaf de tribune in het zwembad in Sheffield.              

Vandaag weer vier wedstrijden voor de Nederlanders. Als eerste onze heren tegen Canada. Deze pot eindigde in 4-2 voor onze Mannen. De doelpunten waren van Robert-Jan (1), Pim (1) en Jolyon (2), die na deze wedstrijd ook meteen topscoorder werd van de Nederlandse mannen tot nu toe. Onze mannen hadden eigenlijk de hele wedstrijd de regie over het spel, aldus de teammanager van de mannen, Kees Ruyer (alias Kase). Tot nu toe zijn onze mannen dus echt goed bezig. Want gelijkspelen tegen Zuid-Afrika gisterochtend en nu (ruim) winnen van Canada biedt toch zeker perspectieven.

De tweede wedstrijd van de Nederlanders vandaag was er weer een van onze dames tegen Italië. Ook deze pot verliep heel goed voor oranje. Sophie, Wendy en Armande scoorde achter een volgens de eerste drie doelpunten van de wedstrijd. Helaas moest onze Joliene er net voor het einde van de eerste helft wel uit in verband met een lichte blessure aan haar enkel. Maar gelukkig was professionele hulp door Bart en Erwin snel ter plekke zodat dit goed kon worden verzorgd. Een paar minuten later kon Joliene al weer prima uitzwemmen. Ze ging echter niet meer terug de wedstrijd in om haar een beetje te sparen voor de middag later die dat tegen Spanje.

Bij de derde wedstrijd waren de heren weer aan de beurt. Ze troffen toen de mannen van Turkije. Zoals van te voren al gedacht was dit weer 'appeltje eitje'. Ze vlogen er over heen tot een uiteindelijke eindstand van 8 -2. Vandaar wellicht ook dat zowaar Cas zelf een keertje meespeelde en Robert-Jan aan de kant bleef. Ook Frans zagen we de bidonnetjes dragen in plaats van meespelen in het water. Maar dat had een hele andere oorzaak zag ik op eens. Op zijn voorhoofd pronkte een flinke snee. Hij had deze opgelopen al tijdens de beginpuck van de wedstrijd s' ochtends tegen Canada. Vandaar dat hij deze wedstrijd dus even droog bleef. In deze wedstrijd maakte Joris, Wouter, Ron en Hans ook hun eerste doelpunten van dit toernooi. Verder zat Joris deze wedstrijd ook weer eens op de strafbank en leek Jolyon het daar ook wel heel gezellig te vinden. Die was daar zelfs twee keer deze pot te vinden.

De laatste wedstrijd van Oranje was er weer een van de dames tegen de lieftallige dames van Spanje. Ook in deze pot werd er weer lekker veel gescoord door de Nederlanders. Maarliefst 12 keer belande de puck in de doelbak van de Spanjaarden. En dat geeft natuurlijk een geweldig gevoel. Op dit moment heeft Wendy de positie van topscoorder bij de Nederlandse dames over genomen met maarliefst 5 goals op haar naam. Daarna volgens Cora, Céline en Armande met vier goals en daarna Sophie met 3 goals. Maarja het toernooi is nog jong, dus er zullen er vast nog veel meer volgen denk ik.  

Onze drie scheidsrechters Arnout, Wijnand en Erwin hoefde zich vandaag ook weer niet te vervelen zeg. Erwin en Arnout floten vandaag zelfs 6 wedstrijden. Morgen staan er slechts twee wedstrijden op het schema voor de Nederlanders. De heren treffen om 8 uur 's ochtends (Engelse tijd) de Kiwi's (Nieuw Zeeland dus) en de dames twee uur later de Colombianen.

Tot zo weer uit een typische Engels (dus gewoon nat) Sheffield.

Vandaag vier wedstrijden. Als eerste onze Heren tegen Zuid Afrika. We kwamen al vrij snel op een voorsprong van 1-0 (door Jolyon) en later meteen 2-0 (door Robert-Jan). Daarna scoorde de Zuid-Afrikanen echter ook twee keer nog net voor rust. Dus met de rust stand van 2-2 sprak de Cas de spelers nog eens bemoedigend toe. Maar helaas scoorde na rust de Zuid-Afrikanen al vrij snel en stonden we dus op eens achter met 2-3. Na nog twee doelpunten van Frans en Jolyon en nog een doelpunt van de Zuid-Afrikanen werd het uiteindelijk toch 4-4. Na de wedstrijd liep Cas met een iets teleurgesteld gezicht rond. Hmm, wellicht dus weer een potje met lekker veel leermomenten voor de mannen? Het was in ieder geval wel een spannende wedstrijd om te zien. En toch ook wel aardig als een soort bevestiging dat we met dit team toch echt wel met de grote jongens mee kunnen doen dacht ik zo.

Als tweede was de wedstrijd van onze dames tegen Australië. Zo'n (voor de meeste speelsters) eerste wedstrijd op een echt WK is natuurlijk hartstikke spannend. Je kon dus wel voorstellen hoe gespannen de dames waren voor deze wedstrijd. En wat voor een wedstrijd zeg. Meteen tegen misschien wel een van de grote favorieten van dit toernooi. Maar ondanks deze spanning wisten de dames zich toch aardig te weren (vond ik tenminste) hoor. Maarja, de kansen van de Australië gingen er helaas wel in en bij ons helaas niet. Even speelde onze dames zelfs maar met 4 spelers in het water omdat Cora en Anita tegelijk op de strafbank zaten. Bij de rust stond het al 3-0 voor de Australiërs. Na een hartig woordje van Wendy en wat goede aanwijzingen van Hendrik-Jan leek er vlak na rust wel wat meer 'pit' te zitten in het spel van onze dames. Maar helaas, al na een paar minuten namen de (nu nog) veel te sterkere Australische dames de regie weer over en scoorde ze nog 4 keer in deze tweede helft. Onze dames kwamen helaas niet tot scoren toe. De einduitslag kwam dus uit op 0 – 7.

Bij de derde wedstrijd waren de heren weer aan de beurt. Ze troffen toen de mannen van Ierland. Dit was een zogenaamde 'B-poule wedstrijd'. Deze telt dus eigenlijk niet echt mee voor de titel. Landen als Ierland, België en Japan zitten namelijk in deze B-poule om hier veel bij te leren. Maar ze zijn geen serieuze kanshebbers voor de titel. In deze wedstrijd maakte Jolyon al binnen twee minuten het eerste doelpunt voor Nederland. En in de rest van de wedstrijd volgde er nog eens 13 stuks van de Nederlanders. Dus met 14 – 0 werden de Ieren totaal weg gespeeld. Maar dat was van te voren natuurlijk ook al een beetje verwacht. Vandaar wellicht ook dat Sandor Duis hiervoor niet eens het water in ging. Of zou er toch iets van een blessure meespelen? Of zou Cas juist willen dat de andere tegenstanders dit zouden denken? Tja, ook 'mind-playing' hoort er allemaal bij op een WK.

De laatste wedstrijd van Oranje was die van de dames tegen Turkije. Hier werden dan eindelijk de eerste goals gescoord door de dames. Twee op de naam van Cora en Armande en een voor Céline, Maryvonne, Sophie en Wendy. De Turken wisten slechts 1 keer door de verdediging van onze dames te komen waardoor de eindstand uitkwam op 8-1.

En verder waren onze drie scheidsrechters Arnout, Wijnand en Erwin vandaag weer druk aan het fluiten. Ieder verzorgde vandaag twee wedstrijden. En vandaag was natuurlijk ook nog dat radio interview van Joris met Frits Spits waar ik het gisteren over had. Het werd echter iets eerder dan 13:45 uur uitgezonden maar het was er zeker niet minder leuk door. Hieronder zie je een foto van Joris in Engeland op het WK onderwaterhockey terwijl hij de radiomaker Frits Spits in Hilversum aan de telefoon heeft.

Vandaag gingen de heren lekker 'buitenspelen' en doken de dames weer eens het zwembad in. Wat dat 'buitenspelen' nu precies inhield was 's ochtends voor de meeste heren ook nog een complete verrassing. Maar ze moesten in ieder geval hun zwembroek en een lekker stukje vlees meenemen. Dus dat zal wel ergens buiten zwemmen geweest zijn en ergens gezellig BBQ-en denk ik. De dames hadden vandaag afgesproken om eerst een lekker potje tegen Nieuw Zeeland te sparren en daarna nog wat tactische dingen uit te proberen tegen de Turkse dames. Maar helaas ging hun oefenpartijtje tegen de kiwi's niet door. Dit doordat de Nieuw Zeelandse dames de wedstrijd ervoor maarliefs 3 geblesseerde spelers opliepen in hun oefenpartijtje tegen Zuid-Afrika. Dus wilde zij deze blessures liever wat extra tijd geven om te herstellen natuurlijk.

Maar de extra trainingstijd van de kiwi's kregen onze dames toch wel om even goed gewoon zelf wat tegen elkaar te kunnen spelen. Later op de middag speelden ze nog wel tegen (het veel mindere) Turkije. Ondanks dat ze dit natuurlijk makkelijk wonnen, was de coach Hendrik-Jan toch nog niet helemaal tevreden. 'Het was weer een potje met heel veel leermomenten' zei hij dan ook achteraf. En gelukkig hebben we de bewegende beelden ook nog van deze wedstrijd, dus zal hier vanavond waarschijnlijk wel weer heel lang over worden nagesproken denk ik.

En morgen begint het dan allemaal voor 'het eggie'. De heren het toernooi voor Nederland aftrappen om 09:45 uur (Nederlandse tijd) met hun eerste optreden hier in Sheffield tegen Zuid-Afrika. En om 12:00 uur hebben de dames hun eerste echte wedstrijd tegen Australië. Later op de middag (om 17:15 uur) hebben de dames hun tweede wedstrijd tegen Turkije.

En verder zal morgen rond 13:45 uur onze super spits Joris te horen zijn in een live interview met Frits Spits op radio 2 bij het radio programma 'Tussen twaalf en twee. Hij zal dan onder andere vertellen hoe hun eerste wedstrijd van dit toernooi is gegaan en hoe ze het verder allemaal beleven hier in Sheffield. Dus allemaal de radio aan om 13:45 uur en s' avonds natuurlijk weer naar www.onderwaterhockey.org surfen om hier weer de laatste WK onderwaterhockey verhalen te lezen van uit Sheffield. Tot morgen allemaal weer.

Zoals sommige misschien ook al via het berichtje van Wijnand op het speciale WK onderwaterhockey 2006 forum hadden gelezen, was de zwemtest van de scheidsrechters, waar ik het gisteren nog over had, helaas een beetje als een 'domper' afgelopen voor met name Wijnand en Arnout. De organisatie stopte de test namelijk eerder dan de twee mannen hadden gehoopt. Ze hadden beide namelijk nog wel wat langer door gekund. Maar Neil (degene die de test afnam) vond dat het minimale niveau wel gehaald was en stopte dus toen al de test. Wijnand en Arnout vonden dat wel een beetje jammer. Maarja, blijkbaar zijn onze scheidsrechters wel gewoon te goed voor deze test.

En verder was vandaag natuurlijk ook de officiële opening van het toernooi middels een heuse openingsceremonie. Alle landen werden om de beurt omgeroepen en betraden het zwembad allen geheel gekleed in hun eigen WK tenue. Maar toen we met ze allen op de tribune zaten gingen de warme trainingspakken van de Nederlanders als snel uit en kwam onze echte kleur te voorschijn. Oranje natuurlijk! Alle de genodigden en scheidsrechters hadden een speciaal plekje in het zwembad gekregen en werden nog eens extra verwelkomt door Graham Henderson in zijn speech. Verder kwamen ook nog Alun Mitchell (Voorzitter van de Wereld Onderwater Hockey Commissie), de locale burgemeester van Sheffield en de zoon van Alan Blake aan het woord. Deze laatste spreker is de erfgenaam van de aller eerste onderwaterhockeyer ter wereld. Deze Alan Blake heeft onze sport zeg maar 'uitgevonden' zo'n ruime 50 jaar geleden. Hierna volgde nog een demonstratie van de locale waterpolo en schoonspring vereniging. En tot slot klonken dan eindelijk de worden van Graham waar het die hele ceremonie om ging: 'I declare this 14 e underwater hockey tournament opened'.

In de middag gingen de mannen voor het eerst van dit toernooi te water voor een flinke training. De coach liet ze 'even lekker' 10 keer 50 meter onderwater zwemmen. En direct daarna was het weer tijd voor onze dames. Zij hadden met de dames van Australië afgesproken om hun trainingstijd te delen en konden zo een heel uur samen trainen en tot slot ook een vriendschappelijk oefenwedstrijdje tegen ze spelen. Het was een mooie pot met een uiteindelijke uitslag van 5-2 voor de Australiërs. Tijdens deze pot heb ik ook wat bewegende onderwater beelden kunnen maken waar Hendrik-Jan (de Coach van de dames) die avond daarna ook goed gebruik van kon maken.

Tot slot hierbij ook nog even een keertje extra de link naar het special WK onderwaterhockey 2006 forum waar dat berichtje van Wijnand op te lezen was (en is): http://www.amazingdivingadventures.nl/forum/  Tot zo ver weer vanuit een nu toch wel typisch Engels (dus gewoon vies nat) Sheffield. .    

Vandaag zijn de mannen ook gearriveerd hier in Sheffield. Zij besteedde vandaag hun tijd hoofdzakelijk met het een beetje lekker bijkomen van de reis en wat bekende te groeten in het zwembad. Hans, Cas, Jimmy, Benny en Sandor zaten vandaag ruim 2 uur op de tribune een paar meter verder op naast me toen ik bezig was met mijn foto's en dit stukje zat te tikken.

Ze bekeken een beetje hoe de andere teams aan het trainen waren en kletste weer eens wat bij. Want daar is dit toernooi natuurlijk ook voor. Of zoals Graham Henderson (de toernooi directeur) ook schreef al schreef in het toernooi boekje: 'Most importantly, catch up with old friends and make new ones as well. Verder sparde vandaag onze dames tegen de dames van Colombia. In dit vriendschappelijke potje wonnen de Colombiaanse dames met 2:1. Maar, zo zei Marloes na deze wedstrijd, 'wij zijn niet onder de indruk van ze hoor. We hebben nu louter geleerd hoe we de volgende keer gewoon niet tegen ze moeten spelen.' Kijk, en dat is nu de juiste instelling toch? Die dames zijn echt goed bezig hoor.

Verder vernam ik via Kees (de teammanager van de heren) dat zei waarschijnlijk toch niet op het aanbod van de Canadezen ingaan waar ik het gisteren al over had. Ze willen waarschijnlijk dus gewoon niet al laten zien aan de tegenstanders wat ze allemaal in huis hebben. En ik sprak vandaag (voor zo ver dat ging natuurlijk want Colombianen spreken slecht Engels) ook nog even met een van de Colombiaanse heren.

Maar die spraken heel hoog op over ons huidige herenteam. Volgens hem waren onze mannen zelf goede kanshebbers op de titel. Maarja, laten we maar niet te veel op de zaken vooruit lopen. We hebben immers nog twee weken hockeyen voor de boeg toch? Vanavond zullen ook onze scheidsrechters in actie komen. Erwin, Arnout en Wijnand zullen dan dus scheidsrechters zwemtest doen.

Dit is een soort shuttle-run test maar dan zwemmend. Dus telkens starten met het zwemmen van 25 meter wanneer het volgende geluidsignaal gaat. En het interval tussen deze piepjes wordt steeds korter naarmate de test vordert. En zo vallen er dus steeds meer af tot dat de snelste overblijft. Uiteraard hier later weer meer over die de snelste is gebleken. Tijdens het afgelopen EK was onze Wijnand het snelste en Arnout derde.

Nou, tot zo ver weer vanaf de tribune van het zwembad in Sheffield.

Vandaag was het dan eindelijk zo ver. Onze dames mochten te water voor hun eerste trainings sessie. Om 12:30 lokale tijd hadden ze het zwembad drie kwartier tot hun beschikking. Maar omdat ze het heel slim op een akkoordje hadden gegooid met de Belgische mannen mochten ze ook hun 'practice time' (die aansluitend hier aan was) gebruiken omdat de Belgen er toch nog niet waren.

Dus had Pel nu op eens twee keer 45 minuten zwembad water tot zijn beschikking. En die werden ook weer goed besteed hoor. Na een flink stukje conditie training en wat tactiek oefeningen werd de sessie afgesloten met een potje sparren tegen elkaar. Morgen ochtend (zaterdag dus) zullen de mannen hier ook aankomen. Zij hebben er namelijk voor gekozen om hier in Sheffield niet eerder wat extra te trainen aansluitend voor het toernooi. Hiervoor zijn zij al eerder een weekend afgereisd naar Sheffield om een beetje 'te wennen' aan dit zwembad.

En dat onze heren morgen hier aankomen hadden de Canadese heren ook al door. Want die kwamen namelijk vandaag al naar ons toe of ze wellicht niet tegen hun wilde sparren in hun trainingstijd. Tja, of onze heren dit ook zullen doen? Het is dan wel extra trainingstijd maarja. Je wilt de tegenstanders natuurlijk ook niet wijzer maken dan ze zijn natuurlijk. We zullen dus wel zien wat de mannen met dit aanbod gaan doen.

Tot zover weer uit een heerlijk droog en halfbewolkt Sheffield